De Edelsteen 1

Verwachtingsvol draait hij rond,
de vormeloze steen,
wat hij of zij er wel van vond,
dat weet geen één,
de een zegt zo de ander zus,
welk vorm zal het krijgen.
Zo duurzaam mogelijk dat is de klus,
de steen blijft zwijgen.

Gedraaid bekeken,berekend en doordacht,
wordt "t gezaagd, geslepen in vorm gebracht.
Zo opgeplakt het zegt niet veel,
de slijpvorm komt deel voor deel.
Die vorm te geven gaat niet zo vlug,
soms is ie zacht, weerbarstig of stug.
Het kost aandacht moeite en geduld,
om te weten wat hij ons verhult.

De spanning stijgt in mens en steen,
steeds weer kijken doet iedereen.
Voelen, draaien, bekritiseren telkens weer,
de steen wordt mooier bij iedere keer.
Passen, meten, stukje voor stukje,
hier en daar een ongelukje.
De vorm bereikt die is nu goed,
wassen en polijsten met nieuwe moed.

Op alle vlakken met poeder bestreken,
wordt hij vele malen opnieuw bekeken.
De dofheid vervaagt, de glans komt boven,
de overwinning is haast niet te geloven.
De glans het licht, de straling breekt,
in schittering en schoonheid de steen die spreekt.